กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 311 อานุภาพแห่งวาจาอาคม
ทั้งที่จุดที่พวกเขาซุ่มอยู่นั้นมิดชิดและปลอดภัยถึงเพียงนี้ พวกเขาเป็นนักฆ่ามานานป่านนี้ เหตุใดจู่ ๆ ถึงได้กลิ้งตกลงมาได้?
ประหลาดนัก ประหลาดเสียจริง
ก่อนจากไป เว่ยเจ๋อหลานมองกลุ่มคนที่กองรวมกันอยู่นั้นด้วยท่าทีรังเกียจแวบหนึ่ง เห็นเพียงแววตาของเขาประกายแสงสีม่วง จากนั้นจึงยื่นมือออกไปฟาดเข้าหากลุ่มคนเหล่านั้น
“อ๊าก——”
คนเหล่านั้นยังไม่ทันได้ส่งเสียง ดวงวิญญาณก็ดับสูญ เลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ดล้มลงกับพื้น
ในกลุ่มคนเหล่านั้น เหลือรอดเพียงคนเดียว
ก็คือนักฆ่าคนที่ถูกกดทับอยู่ล่างสุดนั่นเอง
เมื่อมองไปยังสหายที่ล้มระเนระนาดอยู่เต็มพื้น เขารู้สึกเย็นเยือกไปทั่วทั้งร่างจนไม่กล้าขยับตัว