0181

⬢⬢⬢

ตอนที่ 181 นักลอบสังหารมือสังหาร

บทที่ 181 นักลอบสังหารมือสังหาร

กึ่งกลางระหว่างคิ้วของคนทั้งสองปรากฏรูเล็กจิ๋วอย่างยิ่ง จากนั้นพวกเขาก็ล้มลงกับพื้นดิ่งตรง ทว่าบนใบหน้ายังคงเหลือไว้ซึ่งสีหน้าตื่นตระหนก

ปู้เฟยเยียนใช้ปลายเท้าแตะเบา ๆ ร่างกายเบาหวิวดุจขนนกทะยานขึ้นสู่ต้นไม้ใหญ่ต้นอื่น

นางลูบที่ข้อมือของตนซึ่งมี ‘ซั่วอิ่ง’ สวมอยู่ ศาสตราเวทชิ้นนี้สังหารคนโดยไร้ร่องรอย เหมาะแก่การลอบสังหารจริง ๆ

นี่คือรางวัลที่รองประมุขนิกายมอบให้ตอนที่นางทำภารกิจที่หมู่บ้านบุปผาท้อ ไม่คาดคิดว่าจะได้นำมาใช้เร็วปานนี้

ทว่าคนผู้นี้กลับยอมทุ่มทุนสูงถึงเพียงนี้ ส่งคนของนิกายหลัวชามาไล่ล่านาง ช่างเป็นคนที่มือเติบเสียจริง

เสิ่นจือเวยสงสัยนางได้อย่างไรกัน จุดนี้ทำให้ปู้เฟยเยียนครุ่นคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ