0180

⬢⬢⬢

ตอนที่ 180 นักฆ่านิกายหลัวชา

เมื่อมองดูฝุ่นหนาเตอะที่สะสมอยู่ภายในถ้ำพำนัก มุมผนังกลับมีใยแมงมุมลอยคว้างอยู่

ขมับของปู้เฟยเยียนเต้นตุบๆ อย่างอดรนทนไม่ไหว นางสะบัดมือเบาๆ ถ้ำพำนักก็กลับมาสะอาดหมดจดดังเดิม

ถึงเวลาที่ต้องออกไปข้างนอกเสียที

ในตอนนั้นนางหันกลับไปผลักประตูศิลาของถ้ำพำนัก แสงแดดอันเจิดจ้าสายหนึ่งสาดส่องลงมา

ไม่ได้พบเจอแสงอาทิตย์มานาน นางจึงหรี่ตาลงอย่างรู้สึกไม่คุ้นชินเล็กน้อย พร้อมกับยกมือขึ้นบังตาไว้

ยามนี้บรรลุระดับแก่นทองคำระยะกลางแล้ว ถึงเวลาที่นางต้องออกไปหาประสบการณ์แล้ว การจากไปครานี้ไม่รู้ว่าจะนานเพียงใด

ทว่าก่อนที่จะจากไป ด้วยความว่างไม่มีอะไรทำ นางจึงเด็ดผลวิญญาณมาหลายผล เตรียมไว้กินระหว่างทาง