0166

⬢⬢⬢

ตอนที่ 166 หนานกงมู่เกอ

เจี่ยงเย่หลีเกลียดชังสายตาที่มองทุกสิ่งอย่างต่ำต้อยเช่นนี้เข้ากระดูกดำ ตั้งแต่เด็กมาแล้วที่เว่ยเจ๋อหลานและฉินอู๋เหมียนต่างใช้สายตาเช่นนี้มองเขามาโดยตลอด

เพราะเหตุใดกัน!

เมื่อนึกถึงเรื่องเหล่านี้ ความรู้สึกนั้นจึงพาลทำให้สายตาที่เขามองปู้เฟยเยียนพลอยไม่เป็นมิตรไปด้วย

เว่ยเจ๋อหลานสัมผัสได้ถึงความเย็นชาที่เจี่ยงเย่หลีมีต่อปู้เฟยเยียน เขาจึงมองกลับไปด้วยสายตาเย็นเยียบ

หากอีกฝ่ายกล้าทำอันตรายศิษย์น้องปู้ ก็อย่าได้หาว่าเขาไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ระหว่างสำนัก

ผู้อาวุโสหูเซิงรับแผ่นหยกสื่อสารมาแล้วกล่าวว่า “สหายตัวน้อยทั้งหลาย เวลาล่วงเลยมามากแล้ว พวกเราควรกลับกันได้แล้ว ในสำนักเหมือนจะมีข่าวคราวของเผ่ามารอีก พวกเรากลับไปหารือแผนการกันเถิด”