กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 570 ประธานบริหารมาแสดงตัว
ไป๋เวยจ้องหน้าจอโทรศัพท์เขม็ง โกรธจนตาลุกเป็นไฟ หน้าอกกระเพื่อมรุนแรง “เก่งจริง ๆ นะ คำว่า ‘ให้ของขวัญกระตือรือร้นเกินไป’ พูดได้ง่ายดายเหลือเกิน ทำเหมือนไม่มีความผิดเลย!”
เธอยกโทรศัพท์ขึ้นอย่างแรง ตั้งใจจะฟาดทิ้งให้แหลก แต่ในชั่วขณะนั้นท่าทางกลับชะงักงันอย่างขัดแย้ง ภาพราคาแพงลิบของโทรศัพท์เครื่องนี้วาบขึ้นในหัว เธอกัดฟันแล้วอดกลั้นความโกรธ บีบโทรศัพท์ไว้แน่น ถึงอย่างนั้นความโกรธก็ยังลุกโชนเหมือนไฟ ไม่มีทีท่าจะลดลงเลย