กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 459 มีคู่แข่งหัวใจโผล่มาอีกคน
จากนั้นผู้บาดเจ็บก็ทยอยถูกย้ายไปจัดให้นอนพักในห้องผู้ป่วย
ไป๋เวยลากร่างที่เหนื่อยล้าเต็มที ฝืนประคองสติ ตรวจชีพจรให้พวกเขาทีละคน
นิ้วเรียวของเธอแตะลงบนข้อมือของเพื่อนร่วมทางเบา ๆ คิ้วขมวดมุ่น จดจ่อรับรู้จังหวะชีพจรทุกครั้งที่เต้น…
เมื่อแน่ใจว่าทุกคนพ้นขีดอันตรายอย่างสมบูรณ์แล้ว เส้นประสาทที่ตึงเครียดของเธอก็คลายลงเสียที แต่ร่างกายของเธอกลับเหมือนสายธนูที่ถูกขึงจนสุดแล้วขาดผึง ล้มพับลงเพราะหมดเรี่ยวแรง