กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 458 เธอบาดเจ็บไปทั้งตัว แต่ก็ยังไม่ลืมช่วยคน
ไป๋เวยไม่มีเวลาสนใจบาดแผลของตัวเอง รอยถลอกแสบปวดไปหมด แต่ก็หยุดความร้อนใจของเธอในตอนนี้ไม่ได้แม้แต่น้อย
เธอเปิดประตูรถอย่างรวดเร็ว แล้วกระโดดลงไปวิ่งสุดฝีเท้าไปยังรถของเพื่อนร่วมทาง ลมแรงหวีดหวิวข้างหู เส้นผมที่ยุ่งเหยิงปลิวสะบัดจนบดบังสายตา แต่เธอเพียงยกมือปัดมันอย่างลวก ๆ แล้วจ้องไปยังรถที่พังยับเยินตรงหน้า
ระหว่างวิ่ง เธอเงยหน้าขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วสังเกตเห็นรถเก๋งสีดำคันหนึ่งในความมืดตรงสี่แยกข้างหน้า มันแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับภูตผี พร้อมลำแสงเย็นเยียบ ก่อนหายลับไปในพริบตา