กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 438 ตัวการเบื้องหลัง ที่แท้ก็เป็นเขา
“แล้วจะยังไง? ฉันลั่วชุนหยางอายุเกินครึ่งร้อยแล้ว หลังบาดเจ็บสาหัสก็เหลือเวลาอีกไม่มาก เดิมทีก็มีชีวิตได้อีกไม่กี่ปี ตายก็ตายสิ”
น้ำเสียงของลั่วชุนหยางแฝงความชราสิ้นหวัง เขามองแสงที่ค่อย ๆ มืดลงนอกประตู แล้วถอนหายใจลึก ๆ ในแววตาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความเสียใจที่ซ่อนอยู่ คล้ายแบกรับอดีตอันหนักอึ้งมานับไม่ถ้วน
เดิมทีนายท่านสามหลัวเดือดดาลกับท่าทีของลั่วชุนหยาง กำลังจะระเบิดอารมณ์ แต่พออ้าปากกลับหาวกว้างอย่างควบคุมไม่ได้