กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 437 ปฏิเสธฉันก็หนีไม่พ้น
ไป๋เวยเติมน้ำเย็นลงในกาต้มน้ำทั้งสามใบจนเต็ม เปิดเตาแก๊สแล้วรีบจุดไฟต้มน้ำ
เพียงครู่เดียวเธอก็คิดได้ว่าใช้กำลังหักหาญไม่ได้ อีกอย่างจ่านหมิงอี้ทำอะไรเป็นระเบียบ มองสถานการณ์ได้ทะลุปรุโปร่ง เหตุผลของเขาก็มีอยู่ เธอร้อนใจอยากหาทางแฝงตัวเข้าไปเป็นสายลับจนเกินไป วิธีนั้นก็หุนหันจริง ๆ ตอนนี้กว่าจะได้รับความไว้วางใจจากลั่วชุนหยางก็ไม่ง่าย ถ้ายังบุ่มบ่ามเข้าไปจัดการนายท่านสามหลัวอีก คงเสี่ยงเกินไป
จ่านหมิงอี้เห็นเธอนิ่งเงียบอยู่นานก็ขยับเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบข้างหู “เวยเวย คราวนี้ฟังฉันนะ ฉันก็คิดถึงความปลอดภัยของเธอเหมือนกัน”