กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 426 ลูกแก้วปีศาจ พกติดตัวแล้วบั่นทอนโชคชะตา
เด็กชายยื่นมือสั่นเทาไปทางแผ่นหลังของแม่อย่างไร้หนทาง แต่แม่เดินห่างออกไปทางรถเรื่อย ๆ
สายตาของเขาจับจ้องลิ่มประหลาดนั้น เขานึกถึงตอนที่ตัวเองอยากเรียนรู้มนตร์อย่างกระตือรือร้น เพราะใคร่รู้ในความมหัศจรรย์ของวิชาและอิจฉาพลังลึกลับในตัวแม่ ลวดลายเฉพาะที่สลักบนลิ่มนี้คือเครื่องหมายที่แม่เป็นคนกำหนดให้เขาด้วยมือตอนสอนมนตร์
มันเหมือนกุญแจลึกลับดอกหนึ่ง มีเพียงเขาที่ใช้ได้ และมีเพียงเขาที่คลายมันได้
เขาเคยจินตนาการนับครั้งไม่ถ้วนว่าตัวเองจะควบคุมพลังนี้ได้ และกลายเป็นหมอผีที่แข็งแกร่งเหมือนแม่