กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 419 ลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ ลงมือทีหลังย่อมเดือดร้อน
แต่ลุงทาไม่ยอมเชื่อ “นี่…เป็นไปได้ยังไง? ไป๋เวยเจ้าเล่ห์ขนาดนั้น จะไม่พูดร้ายผมให้คุณฟังได้ยังไง? แม่ลูกคู่นั้นสมคบคิดกันชัด ๆ ต้องการเล่นงานคุณ!”
“เล่นงานฉันยังไง? นายไม่ได้เก็บปืนกับกริชของเวยเวยไปหมดแล้วหรือ? ยังเอากิ๊บติดผมของเด็กผู้หญิงเขาไปด้วย โชคดีที่จ่านถิงไม่เอาเรื่อง ไม่อย่างนั้นถ้าคนอื่นหาว่านายเป็นคนวิปริตที่ชอบขโมยของเด็กผู้หญิง นายก็แก้ตัวไม่ขึ้น”