กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 286 ผู้ชายคนนี้มันจอมมารยา
“เวยเวย เธอทำแบบนี้ ฉันกลับรู้สึกละอายใจ ถ้ามีเรื่องอะไรที่ต้องการให้ช่วยเรื่องงานก็บอกมาได้เลย ฉันช่วยเธอได้”
“จะช่วยอะไร ตอนนี้มีผู้ป่วยพิเศษอยู่ที่นี่ พวกเราก็ออกไปไหนบ่อย ๆ ไม่ได้ รอเขาไปก่อนค่อยว่ากัน” ไป๋เวยตบไหล่เธอเบา ๆ เพื่อปลอบใจ “รีบไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วกินมื้อเช้าเถอะ เดี๋ยวซูฮว่าเจินก็พาคนไข้มาแล้ว เข้า ๆ ออก ๆ กันสักยี่สิบสามสิบคนเลย!”
“เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ เธออยากให้ตัวเองเหนื่อยตายหรือไง วันนี้วันหยุดสุดสัปดาห์นะ ยังไม่พักอีกเหรอ”