กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 233 ไม่ทักไม่ทาย ก็พาลูกสาวฉันไปจดทะเบียนแล้ว
สีหน้าของอันหงเซียวเปลี่ยนไปเหมือนจานสี ทั้งแดงทั้งเขียว
“เวยเวย เรื่องนั้นมันผ่านไปนานแล้ว ทำไมเธอถึงพูดวนอยู่ได้สามประโยคก็ต้องวกกลับมาเรื่องที่พี่เคยสงสัยเธอ? เธอเอาแต่จี้แผลใจพี่แบบนี้ ต่อไปเราคงคุยกันดี ๆ ไม่ได้แล้ว!”
ไป๋เวยหลุดหัวเราะ คนทำผิดยังมีหน้ามางอนใส่เธอเสียด้วย
“ฉันยังมีเรื่องต้องพึ่งพี่อยู่ ต้องคุยกับพี่ดี ๆ อยู่แล้ว”
อันหงเซียวพูดไม่ออก “ถ้าพี่ไม่มีประโยชน์ เธอก็ไม่สนใจพี่แล้วหรือ?”
“พี่คิดว่ายังไงล่ะ?”
อันหงเซียวส่งเสียงฮึ “นิสัยร้าย ๆ ของเธอ ถ้าไม่มีเรื่องให้พี่ช่วย ชาตินี้เธอคงไม่คบหากับพี่อีกแล้ว”