กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 231 แต่งงาน สำหรับเธอแล้วช่างโหดร้าย
“หมิงอี้ เราไม่ต้องรีบร้อนเจอกันหรอก นายเดินทางไปกลับเหนื่อยเกินไป ปกติพักผ่อนให้มาก ฉันแค่อยากให้นายปลอดภัย”
จ่านหมิงอี้ยื่นมือออกมานอกหน้าต่างรถ ประคองใบหน้าเธอเบา ๆ “เรายังไม่ทันแยกจากกันเลย ฉันก็เริ่มคิดถึงเธอแล้ว”
ไป๋เวยใช้สองมือจับมือเขาไว้ เธอก็ไม่อยากให้เขาไปเหมือนกัน
“ตอนนี้นายไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว ก่อนจะเสี่ยงชีวิตข้างนอก อย่าลืมนึกถึงฉันด้วย”
“ฉันเข้าใจ เพื่อเธอ ฉันจะเห็นค่าชีวิตตัวเอง”
“รักนายนะ!”
“เวยเวย ฉันก็รักเธอ รักมากเหลือเกิน!”
ไป๋เวยกลั้นน้ำตาไว้ มอบรอยยิ้มหวานให้เขา “เอาละ รีบไปเถอะ!”