กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 127 ให้เขาเป็นพ่อสื่อเสียเลย จะได้จับคู่พวกเรา
“ไม่เป็นไร ฐานะทางบ้านฉันก็พอมีอยู่บ้าง ไม่กลัวเธอใช้เงินฟุ่มเฟือยจนหมดตัวหรอก”
ไป๋เวยกลับรู้สึกเหมือนถูกดูหมิ่น
“นายเห็นฉันใช้เงินฟุ่มเฟือยตรงไหน?”
“ห้องเธอนั่นแทบจะเหมือนห้องเจ้าหญิง เสื้อผ้าในตู้ก็ราคาไม่ใช่ถูก ๆ…”
“ห้องเจ้าหญิงแม่ฉันเป็นคนจัด เสื้อผ้ากับรองเท้าส่วนใหญ่ป้าสะใภ้ทั้งสองคนก็ให้มา ฉันแค่ซื้อกระโปรงจากเมืองซูมาไม่กี่ตัวเอง”
พูดจบไป๋เวยก็กลอกตาใส่เขาแรง ๆ “ฉันหาเงินเก่งที่สุดแล้วรู้ไหม ครั้งนี้ฉันหาเงินได้ตั้ง 12,000 เลยนะ!”
เหลียงสือชิงยิ้มอย่างไม่เห็นด้วย “ได้เงินชดเชยก็นับว่าหาเงินได้ด้วยหรือ?”