กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 40 เชื่อฟังรอฉันอยู่บนเตียง
“ก็ใช้มือน่ะสิ!” ไป๋เวยตอบไปตามปกติ “ลืมไปแล้วหรือ คุณปู่คุณย่าของฉันเชี่ยวชาญแพทย์แผนจีน ฉันซึมซับความรู้มาตั้งแต่เด็ก ย่อมเรียนรู้ได้อยู่แล้ว”
จ่านหมิงอี้จึงได้แต่สารภาพกับเธอ…
วันนั้นหลังจากวางสายกับเธอ เขาก็ถูกส่งเข้าโรงพยาบาล
ท่านผู้บังคับบัญชาหลี่คิดว่าเขาคงไม่รอด จึงรีบเรียกพ่อแม่ของเขาไปกล่าวคำอำลาก่อนตาย
พ่อกับอารองเชิญผู้เชี่ยวชาญทั้งในและต่างประเทศมาร่วมวินิจฉัยรักษา ถึงได้ช่วยชีวิตเขากลับมา
เขาขับเครื่องบินไม่ได้ กลับค่ายทหารไม่ได้ แต่ยังเดินได้