กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 39 เมาแล้วกลับมาพูดเกรงใจกับเขาเสียอย่างนั้น
เวลานี้ ลั่วจิ่นกลับนึกถึงคำพูดของไป๋เวยเรื่อง “เจ้าเล่ห์” ขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย…
“ถ้าฉันเจ้าเล่ห์จริง ตอนหน้าสิ่วหน้าขวาน ฉันคงไม่ช่วยชีวิตคนอื่น แต่คิดหนีเอาตัวรอดก่อน เธอก็คงไม่ได้เจอพี่อี้ที่เธอรักหรอก…”
ลั่วจิ่นรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างแรงอีกครั้ง
แต่ในเวลานี้ เธอกลับมีความคิดซับซ้อนลังเลจนไม่มีความกล้าพอจะช่วยชีวิตจ่านหมิงอี้
เธอตัดใจจากพ่อแม่ที่มีตำแหน่งสูงและความมั่งคั่งไม่ได้ ทั้งไม่กล้าแตกหักกับพวกเขาเป็นศัตรู ยิ่งกลัวว่าความจริงจะเปิดเผย พ่อถูกจับ…ตั้งแต่นั้นตระกูลลั่วกับตระกูลเหวินก็สูญเสียอำนาจ และไม่มีเกียรติยศความมั่งคั่งอย่างทุกวันนี้อีก
＊