กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 33 จะตอกกลับก็ต้องตอกกลับต่อหน้าคน
ลั่วจิ่นรู้สึกว่าน้ำเสียงของเธอดูถูกเกินไป ราวกับกำลังบอกว่าเธอเป็นคนไม่รู้หนังสือ จึงอดโมโหไม่ได้
“ฉันต้องขอบคุณเธออย่างดีอยู่แล้ว! ปีนี้ฉันอายุยี่สิบสาม เธอเรียกฉันว่าพี่สาวเถอะ ต่อไปเราจะได้สนิทสนมและไปมาหาสู่กัน”
ไป๋เวยกล่าวว่า “ฉันไม่คุ้นกับการเรียกคนที่ไม่ใช่ญาติว่าพี่ชายพี่สาว และก็สนิทด้วยไม่ลงด้วย โดยเฉพาะคนอย่างคุณหนูลั่ว...คนที่ยังรังแกป้าของบ้านอื่น ฉันยิ่งสนิทด้วยไม่ไหว”
ลั่วจิ่นถูกพูดจนเถียงไม่ออก
ทางด้านจ่านหมิงอี้เลิกหยอกล้อแล้ว เขากับอันหงเซียวต่างเงียบลง จับตาดูลั่วจิ่นกับไป๋เวยโต้เถียงกันอย่างเผ็ดร้อน แต่ก็กลัวไป๋เวยจะเสียเปรียบ