กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 32 เธอคือชิงชิง หญิงสาวที่ผมรัก
จ่านหมิงอี้ฉวยโอกาสลุกขึ้น เลี่ยงลั่วจิ่น อ้อมพนักพิงโซฟาแล้วก้มลง มือใหญ่ทั้งสองข้างจับไหล่บอบบางของไป๋เวยไว้แน่นอย่างเอาแต่ใจ ไม่ยอมให้เธอหลบหนี
จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นอย่างสงบนิ่ง มองพ่อแม่ แล้วกวาดสายตาเคร่งขรึมไปยังญาติทุกคน...
“ตอนนี้ผมจะบอกทุกคนอย่างเป็นทางการ ไป๋เวยคือชิงชิง หญิงสาวที่ผมรักหมดหัวใจ เธอช่วยชีวิตผมไว้มากกว่าหนึ่งครั้ง ขอให้ทุกคนปฏิบัติต่อผู้มีพระคุณของผมเป็นอย่างดี”
ลั่วจิ่นสะดุ้งโหยง ลุกพรวดขึ้นมาตะโกนอย่างไม่อยากเชื่อ “เป็นไปได้ยังไง ไป๋เวยคนนี้คือชิงชิงหรือ ชิงชิงเป็นแค่หญิงชาวบ้านจากชนบทชัด ๆ!”