บทที่ 18 ขีดเส้นแบ่งกับคนที่ไม่ได้รักให้ชัดเจน

บทที่ 18 ขีดเส้นแบ่งกับคนที่ไม่ได้รักให้ชัดเจน

จ่านหมิงอี้กลับไม่ยอมปล่อยมือจากเรื่องนี้ง่าย ๆ

“เธอคอยปกป้องผมมาตลอด ขนมปังกรอบมีเท่าไรก็แบ่งครึ่งหนึ่งให้ผม กลางคืนเธอเข้าเวรเฝ้ายาม ปล่อยให้ผมนอนหลับสนิท ตอนผมตกอยู่ในสถานการณ์เป็นตาย เธอก็บุกมาช่วยผมตามลำพังทั้งที่เสี่ยงชีวิต พอผมกลับจากทำภารกิจกลางดึก เธอก็ลงมือตุ๋นซุปให้เอง กลัวผมกินข้าวไม่อิ่ม ถึงตี 4 เธอก็เตรียมอาหารไว้ให้แล้ว…เธอยังยกความดีความชอบให้หน่วยของเราทั้งหมด แบบนี้เรียกว่าไม่รู้สึกอะไรหรือ?”