กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 17 พวกคุณทำอะไรกับชิงชิง
รอคำตอบไม่ไหว เขารีบมุดเข้าไปในกระโจม พอเห็นว่าเตียงถูกรื้อออกไปหมดแล้ว หัวใจทั้งดวงก็เย็นวาบ
เธอถึงกับเย็นชาและตัดขาดขนาดนี้ ไม่ยอมพูดคำลาเขาสักคำ
คนที่รับผิดชอบขนของคือเสี่ยวโม่ พอเข้ามาก็เห็นหัวหน้าหน่วยยืนนิ่งเดียวดาย ร่างกายแข็งทื่อราวกับรูปสลักหิน ไม่ไหวติง กระเป๋าใบใหญ่ในมือกลับร่วงลงพื้นเสียงดังตึง หนักอึ้ง
“หัวหน้าหน่วย เป็นอะไรหรือเปล่า? เมื่อวานตอนเครื่องบินของนายบินออกไป คุณชิงชิงก็ออกไปพอดี…”
“ไปเมื่อวานหรือ? ไปไหน?”
“ไปกับเหลียนเฉียว”
จ่านหมิงอี้ถอนหายใจโล่งอก รู้สึกเพียงว่าหัวใจที่แทบหยุดเต้นกลับมาเต้นอีกครั้ง เขาจำได้ว่าบ้านของเหลียนเฉียวอยู่ที่โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าหงอวิ๋น เมืองซู