ตอนที่ 238 ประโยคขนาน

ตอนที่ 238 ประโยคขนาน

ลมเหนือด้านนอกหน้าต่างหวีดหวิว เสียงประทัดดังไม่ขาดสาย ความอึกทึกครึกครื้นกลายเป็นเสียงพื้นหลังให้คนข้างหมอนกระซิบกระซาบคุยกัน

อยู่เคียงข้างกันทั้งเช้าค่ำและปีแล้วปีเล่า โลกมนุษย์ช่างน่ารักเหลือเกิน

จี้จงหลินกุมมือเสิ่นอีหนิงขึ้นมาจูบเบา ๆ หัวใจเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ก่อนกระซิบเสียงแผ่วว่า “ก็เพราะผมชอบคุณไง”

ครูภาษาเคยบอกว่า ประโยคขนานเป็นกลวิธีทางวาทศิลป์ชนิดหนึ่ง โดยการเรียงประโยคที่มีโครงสร้างเหมือนกัน เพื่อเน้นย้ำและเสริมพลังในการถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึก

ความรู้ข้อนี้ เขาบังเอิญได้ยินผ่าน ๆ ท่ามกลางเรื่องราวนับร้อย แล้วก็เอามาประยุกต์ใช้ทันที