กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 136 คุณมีความรักให้ฉันไหม
เสิ่นอีหนิงกลับมาถึงบ้านเพียงลำพัง เธอถอดรองเท้าหนังแล้วเปลี่ยนมาใส่รองเท้าแตะ รองเท้าหนังถูกถอดทิ้งไว้ตรงนี้ข้างหนึ่ง ตรงนั้นข้างหนึ่ง นอนเกลื่อนอยู่บนพื้นอย่างอิสระตามใจ ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เคยวางเรียงบนชั้นวางรองเท้าอย่างมีกฎเกณฑ์เรียบร้อย
เธอสาวเท้าเร็ว ๆ เข้าไปในห้องนอน ดึงลิ้นชักโต๊ะเขียนหนังสือออก คว้าลูกอมรสผลไม้กำใหญ่ที่เหลียงหมิงจางซื้อมาให้คราวก่อนออกมา มีครบทุกรสชาติ แล้วยัดเข้าปากรวดเดียวสี่ห้าเม็ด
หวานจัดจนแสบคอ เลี่ยนจนเจ็บคอ เพื่อให้รสหวานนี้กดข่มความขมขื่นในหัวใจเอาไว้ เธออมลูกอมเต็มปาก นั่งลงบนเก้าอี้ แล้วคัดคำศัพท์
ลูกอมละลายลงท้องไปหมดแล้ว แต่คำศัพท์ไม่ได้เข้าหัวเลยสักคำ เขียนจนข้อมือเมื่อยล้าไปหมด
เข็มบนนาฬิกาข้อมือเดินตีตี๋ ๆ อยู่ในหน้าปัดอันงดงาม ชี้ไปที่เวลาสามทุ่ม
จี้จงหลินคงไม่กลับมาแล้ว