เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 109 ยัยตัวร้ายมาจากต่างดาว
เสิ่นอีหนิงลุกขึ้นก่อน กระชับผ้าห่มบนตัว เธอจัดการล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อยแล้ว จึงก้าวเท้าเบา ๆ เดินตรงกลับเข้าห้องนอนไป
รอจนกระทั่งเธอเดินเข้าไป จี้จงหลินถึงค่อยลุกขึ้นจากโซฟาแล้วพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ใครจะไปรู้ได้ล่ะ เมื่อครู่นี้เขากลับรู้สึกประหม่าราวกับไม่ได้ไปเรียนหนังสือสักวันแต่ต้องไปเข้าห้องสอบ ช่างประหลาดแท้ ๆ
เขาเดินวนไปเวียนมาอย่างไร้จุดหมายในห้องรับแขกอยู่สองสามรอบ ฝีเท้าที่เดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้าแสร้งทำเป็นเหมือนมีเรื่องให้ต้องวุ่นวายอย่างมีเป้าหมาย พอแสร้งยุ่งเสร็จแล้วถึงค่อยไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ
แปรงฟันเสร็จเดินออกมา จะแกล้งทำเป็นยุ่งต่อก็เกรงใจ จึงปิดไฟห้องรับแขกแล้วเดินเข้าห้องนอน เห็นเสิ่นอีหนิงนอนหงายอยู่บนเตียง หลับตาพริ้ม
ไฟเพดานในห้องนอนไม่ได้เปิด มีเพียงโคมไฟบนโต๊ะข้างเตียงที่เปิดสว่าง สาดแสงสีสลัวอันอบอุ่น
จี้จงหลินเลิกผ้าห่มขึ้น ค่อย ๆ เอนตัวนอนลงไปอย่างระมัดระวัง พยายามขยับตัวให้เบาที่สุด ทว่าไม่นึกเลยว่าเสิ่นอีหนิงจะลืมตาขึ้นแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยังไม่หลับ”
“อืม” เขาขานรับ นอนหงายในท่าเดียวกับเธอเป๊ะ ๆ แล้วเอื้อมมือไปปิดโคมไฟ