เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 107 ก่อนอื่นฉันเป็นคนคนหนึ่ง
เสิ่นอีหนิงเอ่ยอย่างท้อแท้ว่า “ฉันทบทวนทั้งบทพูดและการเคลื่อนไหวของนอราในหัวตั้งหลายรอบ แถมยังซ้อมเองที่บ้านด้วย แต่พอต้องต่อบทกับคุณทีไรก็ประหม่าจนหัวตื้อไปหมด ฉันมองคุณแล้วไม่รู้เลยว่าจะต้องตอบสนองออกไปยังไง”
“พอวางบทละครลง คุณก็กลายเป็นทอร์วัลด์เฮลเมอร์ ส่วนฉันกลับเหมือนคนนอกที่คอยยืนดูทอร์วัลด์เฮลเมอร์แสดงอยู่เฉย ๆ”
“ต้องเข้าถึงบทบาทให้ได้ก่อนถึงจะสร้างตัวละครขึ้นมาได้สำเร็จ ในเมื่อคุณยังเข้าไม่ถึง แสดงแบบแห้งแล้งไร้อารมณ์ ย่อมแสดงเป็นนอราไม่ออกอยู่แล้ว” ซูหลานเฉียวกล่าว “ตอนที่ฉันแสดงละครครั้งแรกยังสู้คุณไม่ได้เลย ทื่อยิ่งกว่าท่อนไม้เสียอีก เป็นเรื่องปกติธรรมดา”
ซูหลานเฉียวอธิบายการแสดงให้เธอฟัง “คุณลองจินตนาการดูสิ ความรู้สึกของนอราตอนที่พบว่าสามีปฏิบัติต่อเธอเหมือนเป็นสัตว์เลี้ยงมาโดยตลอดน่ะเป็นยังไง”