เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 63 สร้างภูมิหลัง
ทั้งสองคนต่อปากต่อคำกัน ไม่ทันรู้ตัวก็เกือบสามทุ่มแล้ว
จี้จงหลินพูดว่า “งั้นผมกลับแล้วนะ?”
เสิ่นอีหนิงส่งเสียง “อืม” แผ่วเบาคำหนึ่ง ไม่มีพยางค์ส่วนเกินอื่นใด ทว่ากลับแฝงกลิ่นอายความอาลัยอาวรณ์อยู่ราง ๆ
ในอากาศอบอวลไปด้วยความโรแมนติกที่อยากเอ่ยแต่จำต้องยั้งไว้ แสงจันทร์สลัวราง นกเงียบสงัด
สมาชิกพรรคใต้ดินผู้ยึดหลักความเป็นจริงหาได้รับรู้ไม่ เขากระปรี้กระเปร่าเตรียมจะเป่าแตรสัญญาณแทรกซึมเข้าสู่ภายในของศัตรูในวันพรุ่งนี้ จี้จงหลินลุกขึ้นดึงเสื้อผ้าให้เข้าที่ “ไปละนะ”
เสิ่นอีหนิงเดินไปส่งเขาที่ประตู เอ่ยคำอำลาก่อนจาก “ถ้าติงกว่างเซิงไม่ให้ความร่วมมือ คุณก็ล่อลวงเขาสักหน่อยสิคะ”
จี้จงหลินยิ้มพลางพยักหน้า ตอนที่ช้อนผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาจากน้ำในคราวนั้น เขายังนึกว่าเป็นคนขี้ขลาดตาขาวเสียอีก นึกไม่ถึงว่าจะเป็นบทบาทร้ายกาจคนหนึ่ง