กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 58 ศาสตราจารย์เหลียง
จี้จงหลินสะดุ้งตัวสั่น สมองชาดิก เอ่ยอย่างตะกุกตะกัก “เธอ เธออดทนหน่อยสิ ทะ ทั้งวันเอาแต่ไม่ ไม่เคารพฉันเลย”
“ฉันเคารพคุณไงคะ ฉันถึงได้ทนอยู่นี่”
พอความหิวเริ่มประทังขึ้นมา เสิ่นอีหนิงก็กัดแป้งทอดคำโต สะกดความรู้สึกอันท่วมท้นกลับลงไปอย่างรวดเร็ว
พอรถแล่นมาถึงช่วงถนนดินลูกรัง จู่ ๆ ก็หยุดกะทันหัน
จี้จงหลินดึงเบรกมือ เอามือทั้งสองข้างถูกับกางเกง เช็ดเหงื่อที่ชุ่มฝ่ามือทิ้งไป แล้วเอี้ยวตัวหันมามองเธอ “เสิ่นอีหนิง?”
“คะ?” เสิ่นอีหนิงหันศีรษะไปมองเขา กระพริบตาปริบ ๆ อย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่
จี้จงหลินกลืนน้ำลายลงคอ เอ่ยเสียงเบา “เรื่องที่เธอพูดจาไม่ละอายปากมารบกวนความบริสุทธิ์ของหูฉันเมื่อกี้ หลังจากฉันไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว คิดว่าพอจะยอมรับข้อเสนอของเธอได้ พรรคสั่งสอนพวกเราว่า ต้องรับฟังความคิดเห็นของมวลชนอยู่เสมอ เพราะงั้นฉันเลยตัดสินใจสนองให้เธอสักครั้ง จะได้ไม่ต้องมาคอยจ้องฉันตาเป็นมันอยู่อีก”