กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 57 ทำอย่างไรถึงจะได้เป็นนักแสดง
จี้จงหลินวางสายโทรศัพท์แล้วรีบร้อนขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนชั้นสองเพื่อจะออกไปข้างนอก ขี่จักรยานจากบ้านไปโรงละครใหญ่หนิงเฉิง อย่างน้อยต้องใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง ดึกดื่นค่ำมืดป่านนี้ เสิ่นอีหนิงรออยู่ตรงนั้นคนเดียวอย่างโดดเดี่ยว ราวกับผักกาดขาวต้นน้อยที่ไม่มีใครต้องการ น่าสงสารไม่เบา
เขาเดินไปที่หน้าประตูห้องนอนพ่อแม่ เคาะประตูดัง “ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
จี้กั๋วหมิงเปิดประตู “มีอะไร?”
จี้จงหลินชำเลืองมองเข้าไปในห้องนอน แม่ของเขากำลังนั่งบำรุงผิวอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เขาจึงดึงตัวจี้กั๋วหมิงออกมา แล้วถือโอกาสปิดประตูห้องนอนลง