เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 36 สงครามโลกครั้งที่สาม
เสิ่นอีหนิงเดินไปข้างเตียงอย่างสุขุม นั่งลงข้างกายเขา จี้จงหลินขยับตัวไปทางหัวเตียงเล็กน้อยเพื่อออกห่างจากเธอ
“พรุ่งนี้คุณจะไปแล้ว ฉันแค่อยากคุยกับคุณสักสองสามคำค่ะ” น้ำเสียงของเธออ่อนหวาน ดวงตากลมโตคู่นั้นมองเขา ใสกระจ่างยิ่งกว่าน้ำในแม่น้ำมังกรดำ
ดูแล้วเหมือนสายลับหญิงของศัตรูที่มาล่อลวงสมาชิกพรรคเราไม่มีผิด
จี้จงหลินเบือนสายตาหนี “พวกเราไม่มีอะไรต้องคุย การได้มารู้จักเธอมันถือเป็นเวรกรรมของฉัน”
“ฉันนึกว่าการตื๊อคุณจะทำให้มีอะไรเปลี่ยนไป แต่จริง ๆ แล้วดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย นอกจากถูกคนในหมู่บ้านหัวเราะเยาะ ถูกพ่อฉันซ้อม” น้ำเสียงของเสิ่นอีหนิงราบเรียบ ราวกับกำลังพูดเรื่องของคนอื่น “ในตำราบอกไว้ว่า คนเราต่างมีชะตาชีวิต ทุกอย่างถูกเขียนกำหนดไว้หมดแล้ว”