กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 23 คนแข็งข้อ
จี้จงหลินมองอย่างไรก็รู้สึกว่าเสิ่นอีหนิงดูผิดปกติ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาคล้ายผ่านการร้องไห้มา ทั้งแดงทั้งบวม “พ่อเธอตีเธอเหรอ”
“เปล่าค่ะ” เสิ่นอีหนิงเอ่ย “เขายังทำงานอยู่ในนายังไม่กลับมาเลย จี้จงหลิน คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ”
“เรื่องอะไรล่ะ”
เวลานี้ใกล้จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว ทุกคนต่างไปส่งคืนเครื่องมือที่โกดัง เสิ่นอีหนิงจึงไม่มีทางไปบอกเสิ่นเหลียนกุ้ยว่าเธอไปไม่ได้แล้ว อีกทั้งเธอยังต้องรีบกลับบ้านไปจัดการเรื่องยุ่งเหยิงคาราคาซัง
ครั้งนี้ เธอจะไม่ยอมฝากชะตากรรมอันขมขื่นแสนเลวร้ายของตัวเองไว้ให้คนอื่นมาช่วยกอบกู้อีกต่อไป
“เดิมทีพรุ่งนี้เช้าฉันจะไปเอาของที่บ้านลุงเหลียนกุ้ย รบกวนคุณไปบอกเขาหน่อยนะคะว่าฉันไม่ไปแล้ว พรุ่งนี้ไม่ต้องรอฉัน”
จี้จงหลินฟังดูแล้วรู้สึกทะแม่ง ๆ แต่ก็บอกไม่ถูกว่าผิดปกติตรงไหน “ของอะไรเหรอ”
“คุณอย่าถามเลยค่ะ ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ” เสิ่นอีหนิงหันหลังแล้วเดินจากไปทันที