เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
หางตาของเสี่ยวหลานมีหยาดน้ำตาซึมออกมาสองสามหยด นางกำสองหมัดแน่นแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินว่า “เมิ่ง! ข้าจะเข้าใกล้เจ้าให้ได้มากขึ้นเรื่อย ๆ!”
เนื่องจากข้อจำกัดทางเทคโนโลยี ถังโส่วเต้าจึงไม่ได้สร้างแคปซูลนิทราขึ้นมา เพียงแค่นำเทคโนโลยีเหนี่ยวนำคลื่นสมองมาใช้เพื่อให้ผู้คนเข้าสู่สมรภูมิเจตจำนง
เสี่ยวหลานสงบอารมณ์ลงเล็กน้อย ปลดขั้วไฟฟ้าทั้งสองข้างที่ขมับออก แล้วเดินกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจออกจากเขตประลองวิญญาณ
หญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งรออยู่ที่หน้าประตูนานแล้ว ครั้นเห็นเสี่ยวหลานเดินออกมาก็ก้าวเข้าไปสวมกอดเสี่ยวหลานไว้ พลางสะอื้นเบา ๆ ว่า “เด็กคนนี้ เด็กคนนี้ เจ้าจะทำถึงขนาดนี้ไปทำไมกัน…”
เสี่ยวหลานผลักหญิงวัยกลางคนออก สีหน้าเต็มไปด้วยความแน่วแน่เด็ดเดี่ยว เอ่ยว่า “แม่ ข้าไม่เป็นไร ข้าจะต้องต่อสู้ต่อไป จนกว่าจะคู่ควรกับพี่ชายเมิ่ง!”