กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
เขารู้หลักการของการค่อยเป็นค่อยไป หากเอาแต่บำเพ็ญทุกรกิริยาอย่างมืดบอดก็ง่ายยิ่งที่จะธาตุไฟเข้าแทรก เขาไม่มีทางทำผิดพลาดเรื่องตื้นเขินระดับนี้อย่างแน่นอน
ถังโส่วเต้าปลดค่ายกลป้องกัน ก้าวเดินออกจากประตูห้อง ทว่ากลับแลเห็นคนผู้หนึ่งลอยนิ่งอยู่กลางเวหา ทำให้ถังโส่วเต้าสะดุ้งตกใจ พอเพ่งมองดูให้ชัด ที่แท้ก็คือเมิ่ง
“ทำอะไรน่ะ วิ่งมาหลอกคนถึงที่นี่!” ถังโส่วเต้าเอ่ยอย่างอารมณ์บ่จอย
เมิ่งค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตาเย็นชา เอ่ยว่า “คราวก่อนไม่รู้แพ้ชนะ กล้ามาสู้กันอีกศึกหรือไม่”
ถังโส่วเต้าถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าอานุภาพทั่วร่างของเมิ่งไม่ธรรมดา คล้ายทะลวงผ่านได้อีกครา ถังโส่วเต้าลอบคิด “ดูท่าเมิ่งก็พบวิธีทะลวงผ่านเทพแท้แล้วเหมือนกัน”