ตอนที่ 212 ดับสูญ

ทว่าผ่านไปเพียงครึ่งชั่วโมง ก็มีคนทนไม่ไหวแล้ว ถังโส่วเต้าตะโกนก้องไม่หยุด “พวกนายกินอาจมเข้าไปหรือไง การฝึกขั้นพื้นฐานที่สุดยังทนกันไม่ได้ อาศัยสินค้าแบบพวกนาย ยังคิดจะปกป้องทุกคนอีก กลับบ้านไปกินนมแม่ไป!”

เมื่อได้ยินถังโส่วเต้าตะโกนลั่น แววตาของบางคนก็เผยประกายดุดัน ร่างกายสั่นสะท้านพลางกลับมายืนเหยียดตรงอีกครั้ง

หนึ่งชั่วโมงนี้เรียกได้ว่าเป็นนรก “เอาละ พัก!” ถังโส่วเต้ากลับลืมไปว่าคนกลุ่มนี้ไม่รู้แม้กระทั่งคำสั่งขั้นพื้นฐาน จึงจำต้องเอ่ยว่า “เลิกแถว!”

พลันมีคนไม่น้อยล้มลงบนพื้นราวกับโคลนเหลว ถังโส่วเต้าส่ายหน้า พลางคิดในใจว่าสมรรถภาพทางกายของคนพวกนี้แย่เกินไปจริง ๆ