กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
เมื่อมาถึงเมืองลอยฟ้ากลับได้ความว่าหัวหน้าเผ่าชิงเฟิงกำลังพักผ่อนอยู่ ถังโส่วเต้าจึงไม่ได้ไปรบกวน เขานั่งรถเหาะบินกลับไปยังที่พักอีกครั้ง ตัวเขาก็เหนื่อยล้าถึงขีดสุด ล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วผล็อยหลับไปทันที
แสงของเฟตไม่ได้เจิดจ้าบาดตา แต่อย่างไรเสียก็เป็นแสงที่เกิดจากอัตราการบิดเบือน ซึ่งเดิมทีมีความนุ่มนวล การนอนหลับในสภาพแวดล้อมเช่นนี้จึงทำให้ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่
ถังโส่วเต้านอนหลับไปหลายชั่วยาม ก่อนจะสะดุ้งตื่นด้วยคลื่นพลังอันแข็งแกร่งสายหนึ่ง เมื่อมองไปยังเมิ่งที่อยู่บนเตียงอีกหลัง แววตาก็เปี่ยมล้นไปด้วยความยินดี
คลื่นพลังดำเนินอยู่ชั่วครู่ จากนั้นก็ดับสูญไป ถังโส่วเต้ามองไปยังเมิ่งแล้วเอ่ยอย่างประหลาดใจระคนยินดีว่า “เมิ่ง พลังเวทของนาย?”