เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
การที่อดัมนาทำให้กลุ่มของผู้เฒ่าฝูตกใจถอยร่นไปได้นั้น เปรียบเสมือนได้ช่วยชีวิตพวกเขาไว้ทางอ้อม มิฉะนั้นหากยังคงต่อสู้กับร่างจำลองที่มีพลังอำนาจทัดเทียมกับตัวเองต่อไป ไม่ช้าก็เร็วคงต้องพังพินาศย่อยยับไปด้วยกันทั้งสองฝ่าย บุญคุณในครั้งนี้จึงจำต้องนับให้เสิ่นหงเฟย เมื่อคิดได้เช่นนี้ ทุกคนจึงยอมเข้าร่วมพันธมิตรหงเฟยโดยแทบไม่มีความขัดขืนใด ๆ
เสิ่นหงเฟยบินอยู่กลางเวหาพลางนำพาทุกคนมุ่งหน้าไปยังพื้นที่รกร้าง เป้าหมายของเขาคือป่าทึบลั่วซาน
ป่าทึบลั่วซานเป็นดินแดนหวงห้ามที่อันตรายยิ่ง ภายในนั้นมีอสุรกายดุร้ายอาศัยอยู่ไม่น้อย
“เขา” ไม่รู้ว่าตนเองหลับใหลไปนานเท่าใด และไม่รู้ว่าภายนอกเกิดเรื่องราวขึ้นมากเพียงไหน เสิ่นหงเฟยยังคงแบก “เขา” ไว้ตลอดเวลาโดยไม่ยอมห่างแม้แต่ก้าวเดียว “เจ้านาย ท่านต้องฟื้นขึ้นมาให้ได้นะ”