กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ในใจของเสิ่นหงเฟยตกตะลึงอย่างหาใดเปรียบ ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายเพียงหลับตาลงชั่วครู่หนึ่งเช่นนี้ก็ล่วงรู้ข่าวสารมากมายถึงเพียงนั้น ดูท่าถ้อยคำก่อนหน้านี้ของอีกฝ่ายคงไม่ใช่คำคุยโวโอ้อวดเสียแล้ว
“หากนายอยากให้พันธมิตรหงเฟยของนายพัฒนา ย่อมไม่อาจขาดความช่วยเหลือจากระบบได้ ด้านเครือข่ายสรรพสิ่งฉันไม่อาจช่วยอะไรได้ แต่เครือข่ายเจตจำนงและอินเทอร์เน็ตกลับเป็นใต้หล้าของฉัน ย่อมช่วยเหลือนายได้มากโขอย่างแน่นอน ขอเพียงนายจ้างฉัน ย่อมนำผลประโยชน์ที่คิดไม่ถึงมาให้นายอย่างแน่นอน” เฟิงหลานจิบกาแฟไปคำหนึ่ง ทว่ากลับขมวดคิ้วเล็กน้อย ที่แท้กาแฟก็เย็นชืดเสียแล้ว นางจึงร้องเรียก “พนักงาน ขอลาเต้อีกแก้ว”