กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
หลงจ้านหัวเราะร่าพลางเอ่ยว่า “เจ้าหนูแว่น นายทำให้พวกเราต้องรอนานเลยนะ”
“ขอโทษที พวกเรามัวแต่รวบรวมคำถามบางอย่างอยู่ ก็เลยมาสาย” อันเต๋อดันแว่นตาบนสันจมูกพลางเอ่ยขึ้น
หลงซวี่เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “รีบถามมาเถอะ พวกเรารีบไป”
“คำถามแรก วิชาเวทที่ทำให้ตาบอดทั้งหมดนั่นมีชื่อว่าอะไร?”
“จันทรคราส—สนธยา!” หลงซวี่ตอบ
“คำถามที่สอง เขาทะลวงผ่านสภาวะตาบอดได้อย่างไร” อันเต๋อชี้ไปยังเสิ่นหงเฟยโดยไร้ความรู้สึกบนใบหน้า
“ขอไม่ตอบ!”
ใต้แว่นตาของอันเต๋อฉายประกายเย็นเยียบสองสายจ้องเขม็งไปที่หลงซวี่ รอยยิ้มของหลงซวี่พลันชะงักลง ก่อนจะจ้องตอบกลับไปโดยไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย
“ตาพวกเราแล้ว พวกเรามีแค่คำถามเดียว เมื่อไหร่ของรางวัลเดิมพันจะส่งถึงมือ” หลงซวี่กลั้นขำแล้วถามขึ้น