กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
เสิ่นหงเฟยมองเห็นเท้าข้างหนึ่งที่สวมรองเท้าบูตหนังทรงสูงก้าวออกมาจากความว่างเปล่าก่อน จากนั้นจึงเห็นสตรีผู้สวมใส่เกราะศึกลวดลายฉลุโปร่งก้าวเดินออกมาจากความว่างเปล่า
นับแต่สตรีผู้นั้นก้าวออกมาจากรอยแยกมิติ อานุภาพพุ่งทะยานเสียดฟ้าสายหนึ่งก็กวาดซัดไปทั่วทั้งสี่ทิศ สตรีผู้นั้นมิได้สะกดกลั้นออร่าของตนแม้แต่น้อย กางแผ่อาณาเขตของตนออกไปอย่างเต็มกำลังโดยไร้ซึ่งความเกรงกลัวใด ๆ
เสิ่นหงเฟยขบกรามแน่น เขารู้สึกเพียงว่าตนเองตกอยู่ท่ามกลางคลื่นลมและระลอกคลื่นคลั่ง แม้ตนเองจะไม่เคยพบเห็นมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ทว่าเขาก็ทำได้เพียงเปรียบเปรยกับมหาสมุทรอันกว้างใหญ่เท่านั้น ความรู้สึกเช่นนั้นถึงกับเหนือล้ำกว่ามหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไปอีกขั้นหนึ่งด้วยซ้ำ