เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ชายหนุ่มคิ้วดกหนึ่งในสองคนนั้นได้ยินก็ยินดี รีบก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว โค้งเอวอย่างเคารพ “รบกวนอาจารย์แล้ว”
ชายชราค่อย ๆ หลับตาลง ช้า ๆ ยกมือขวาขึ้น นิ้วชี้ขวาที่ยื่นออกมาแผ่แสงขาว กลุ่มก้อนแสงขนาดเท่ากำปั้นก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง
ชายชราลืมตาขึ้น นิ้วชี้ขวาแตะลงเบา ๆ ตรงหัวคิ้วของชายหนุ่ม กลุ่มก้อนแสงสีขาวพลันแล่นเข้าสู่สมองของชายหนุ่มตามนั้น
ชายหนุ่มขมวดคิ้วดก รับมือกับกลุ่มก้อนแสงที่แล่นเข้ามาในห้วงความคิดแทบไม่ทันอยู่บ้าง
กลุ่มก้อนแสงหมุนวนช้า ๆ ในห้วงความคิด ชายหนุ่มแบ่งจิตเทวะออกมาสายหนึ่ง ค่อย ๆ สัมผัสกลุ่มก้อนแสง ความรู้แจ้งและวิธีบำเพ็ญที่เกี่ยวกับวิชาหมัดซึ่งตนต้องการเรียนรู้ระลอกหนึ่งก็พรั่งพรูเข้าสู่ห้วงความคิดทั้งหมด
ข่าวสารที่แล่นเข้ามามากเกินไปทำให้ใบหน้าของชายหนุ่มซีดขาว พะอืดพะอมจะอาเจียนขึ้นมา