ตอนที่ 51 เมืองปานถู

เมื่อได้ยินคำนี้ แววตาของเหราจินจินก็กลับมามีประกายสดใสอีกครั้ง หากพูดถึงความสามารถในการทำงานแล้ว คนบ้างานที่อาสาทำงานล่วงเวลาติดต่อกันมาหลายปีอย่างเธอไม่ยอมแพ้ใครหน้าไหนแน่นอน

ทั้งสองเริ่มพูดคุยกัน แม้ดูจากวัยแล้วทั้งคู่จะไล่เลี่ยกัน ทว่าเหราจินจินกลับอดมองเสิ่นหงเฟยเป็นเหมือนน้องชายของตัวเองไม่ได้อยู่หลายครั้ง และน้ำเสียงในการสนทนาก็เผลอเผยความรู้สึกนั้นออกมาอยู่เนือง ๆ

อันที่จริงเมื่อมองดูเสิ่นหงเฟยแวบแรกก็น่ารักอยู่ไม่น้อยจริง ๆ ดูคล้ายน้องชายข้างบ้าน ซึ่งทำให้ได้รับความรู้สึกดีจากเพศตรงข้ามได้ง่ายดายยิ่งนักยามมีปฏิสัมพันธ์กัน