ตอนที่ 50 ตรวจโรค

ในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง เหราจินจินกอดตุ๊กตาหมีพลางเอนกายนอนกึ่งนั่งอยู่บนเตียง สองตาปิดสนิท ทว่าแสงไฟอันอบอุ่นภายในห้องยังคงเปิดสว่างอยู่

“ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด” จู่ ๆ เสียงสมองแสงก็ดังขึ้น เหราจินจินสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที โยนตุ๊กตาหมีไปด้านข้างแล้วหยิบสมองแสงขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยอย่างเคียดแค้นว่า “ทำให้แม่นางผู้นี้เสียน้ำใจจริง ๆ อุตส่าห์รอตั้งนานขนาดนี้ คราวหน้าสั่งอาหารฉันจะสั่งแต่ของที่แพงที่สุดให้หมดเลยคอยดู”

หลังจากอ่านข่าวสารจบ เหราจินจินก็เผยรอยยิ้มออกมา กลิ่นอายแห่งความสุขโอบล้อมรอบตัวนางเอาไว้ โดยที่แม้แต่นางเองก็ยังไม่รู้ตัว