ตอนที่ 22 อวกาศ

“อ้อ? มีอะไรที่ไม่เหมือนกันหรือ?” เสิ่นหงเฟยค่อนข้างกังวล นึกว่านางค้นพบความลับเรื่องจิตสำนึกเว้าแหว่งของตนเองเสียแล้ว

“คุณชายโหยวไร้เดียงสาและเรียบง่าย ดุจบัวเขียวกลางโลกียวิสัยอันแปดเปื้อน” เหราจินจินจ้องมองเสิ่นหงเฟยตาไม่กะพริบ ฝ่ายหลังหน้าแดงขึ้นเล็กน้อยพลางเอ่ยว่า “อ้อ อย่างนั้นหรือ? อาจเป็นเพราะฉันยังไม่ประสีประสาต่อโลก พอออกไปข้างนอก ผ่านไปสักสองสามปี ฉันก็คงเหมือนกับพวกเขาแล้วละ”

เหราจินจินรินสุราให้เสิ่นหงเฟยอีกหนึ่งจอกแล้วเอ่ยว่า “เช่นนั้นฉันก็หวังว่าวันนั้นจะมาถึงช้าเท่าไหร่ยิ่งดี”

จากนั้นทั้งสองก็คุยเรื่องสัพเพเหระเรื่อยเปื่อย ขณะที่เสิ่นหงเฟยพูดจาเลียบเคียงจนเข้าใจกฎระเบียบของโลกภายนอกไม่น้อย

แม้ปกติจะมีอินเทอร์เน็ต ทว่าหากต้องการทำความเข้าใจความเป็นจริงที่แท้จริง อินเทอร์เน็ตกลับใช้การไม่ได้