เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ดอกเอเดลไวส์ที่ไม่มีวันโรยร่วงจากท้องฟ้ายามค่ำคืน
เมื่อเย่จวินอี้ได้ยินว่า “หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้” อีกครั้ง ก้าวเท้าของเขาก็เซไปอย่างเห็นได้ชัด
ใบหน้าที่usuallyสงบนิ่งและควบคุมตัวเองได้เสมอของเขา พลันเย็นชาแข็งกร้าวขึ้นมา
เขาก้าวขายาวอย่างรวดเร็วแต่ไม่ยุ่งเหยิงตรงไปหาเย่จือชิว “เธอมาทางนี้หน่อย”
เย่จือชิวหันกลับมา ตกใจกับสีหน้าอึมครึ้มน่ากลัวของชายคนนั้น เสียงจึงอ่อนลงโดยอัตโนมัติ “มีอะไรก็พูดมาสิ จะพูดตรงไหนมันต่างกันตรงไหน?”
เย่จวินอี้กวาดตามองคุณนายเย่กับเหลียงจือหลานที่กำลังคุยหัวเราะกันอยู่ข้าง ๆ แล้วส่งเสียงฮึดฮัดจากจมูก
“จือชิว นอกจากอาศัยบารมีของท่านผู้เฒ่าแล้ว อายุสามสิบแล้ว เธอยังจะมีศักดิ์ศรีของตัวเองสักหน่อยได้ไหม?”
เสียงไม่ดัง แต่เจ็บแสบด้วยการดูหมิ่นไม่ใช่น้อย