เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ความรักของเธอคือการเติมเต็ม
ในความทรงจำของหลีม่าน วันนั้น ลั่วจื่อเชียนปรากฏตัวขึ้นมาด้วยความรู้สึกดั่งละครเวที อีกทั้งยังมีค่าสถานะราวกับเส้นประคั่นเรื่องราวติดตัวมาด้วย
เขาดูไม่เหมือนคนที่ตั้งใจแต่งตัวมาเลยสักนิด
เสื้อเชิ้ตสีขาว เนกไทสีฟ้า สูทสีดำ บนปกเสื้อยังมีตราสัญลักษณ์วิชาชีพกฎหมายที่ยังไม่ทันได้ถอดออก ใบหน้าเผยความสง่างามเย็นเยียบและเคร่งขรึม
“พี่ลั่วเพิ่งออกจากศาลหรือคะ?” ซ่งชิงอวี้เลิกตาเจ้าเสน่ห์ขึ้นพลางเอ่ยเย้าแหย่
“ใช่แล้ว” ชายหนุ่มปรายตามองเธอเรียบ ๆ มุมปากผุดรอยยิ้มบาง “แถมยังไปศาลที่เมืองหลวงมา มีธุระนิดหน่อย”
ลั่วจื่อเชียนเบี่ยงประเด็นไปอย่างเรียบง่าย ก่อนจะหันไปพูดกับพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินสองคนที่เดินตามเข้ามา
“รบกวนด้วย วางไว้ตรงนี้แหละ แล้วก็ช่วยขอบคุณกัปตันตู้แทนผมด้วย”
“นี่จะทำอะไรกันคะ?”