กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ตามใจ
ยามนี้ ซ่งชิงเฉินนั่งอยู่บนเบาะหลังรถ แผ่นหลังเหยียดตรงเอนพิงพนัก ดวงตาหงส์ปิดลงเบา ๆ
ภายในรถคล้ายจะอบอ้าว ชายหนุ่มจึงยกแขนซ้ายขึ้น
สายนาฬิกาเหล็กกล้าตรงข้อมือสะท้อนเข้ากับแสงที่ส่องผ่านกระจกรถ เกิดประกายแสงวาบหนึ่ง แสงเงาทาบทาลงบนใบหน้า สันจมูกด้านข้างโด่งเด่นราวกับทิวเขา
นี่คือส่วนที่หลีม่านโปรดปรานที่สุด
เวลาซุกซน เธอจะยื่นนิ้วมือขาวอวบดั่งตัวไหมออกมา ปลายนิ้วดันปลายจมูกของเขาไว้พลอยออกแรงเชิดขึ้น แล้วหัวเราะหึ ๆ อย่างใสซื่อ
“ฮ่า ๆ ๆ จมูกหมูของท่านอ๋องซ่ง”
ซ่งชิงเฉินมักจะตามใจเธอด้วยความใจเย็นเสมอ
ยามที่เธอซุกซน แม้เขากำลังรับสายสำคัญ ก็ไม่เคยดุหรือบอกให้เธอ “เบาเสียงหน่อย”