กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 คนที่เรียบง่ายถึงที่สุดย่อมไร้เทียมทาน
ในตอนกลางดึกของคืนที่หลีม่านกลับมาถึงเมืองหลวง เธอมีไข้สูง 40 องศา ตัวร้อนจนสติเลือนลาง อ่อนแรงไปทั้งตัว
คุณหนูใหญ่หยวนเลี่ยงไม่ใช่คนที่ถนัดปรนนิบัติรับใช้ใคร
เพื่อนที่สนิทกับเธอปกติล้วนอยู่ในแวดวงเศรษฐีรุ่นที่สองแห่งเมืองหลวง ทุกคนล้วนเติบโตมาด้วยการมีคนคอยปรนนิบัติ
เรื่องไปเสริมทัพสร้างบรรยากาศพอไหว แต่เรื่องดูแลคนป่วยนั้น พวกเธอเป็นมือใหม่ระดับสุดยอดกันทั้งนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น น้ำไกลก็ไม่อาจดับกระหายใกล้ได้
หยวนเลี่ยงมือสั่น รีบโทรหาเหลียงเฮ่อหยวินที่สนิทกันดีอยู่แล้วโดยตรง
“หลีม่านไข้ขึ้นจนสลบไปแล้ว รีบมาเร็ว”
เหลียงเฮ่อหยวินไม่ได้พักอยู่ในวิทยาเขตมหาวิทยาลัยจิงต้า