กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 กลับเมืองหลวง
ซ่งชิงอวี้ขึ้นรถของตู้จ้งซี หลีม่านถูกจัดให้ไปอยู่รถของลั่วจื่อเชียนโดยอัตโนมัติ
ในรถเรียบง่ายมาก มีกลิ่นไม้บาง ๆ สะอาดสดชื่น เป็นน้ำหอมกลิ่นเย็นเยือกของเฮอร์เมส
ลั่วจื่อเชียนนี่เอาน้ำหอมมาใช้เป็นน้ำหอมปรับอากาศในรถสินะ หึ ๆ
“รบกวนคุณด้วยนะคะ” หลีม่านที่นั่งเบาะหลังเอ่ยอย่างสุภาพเสียงนุ่ม
ผู้ชายที่นั่งเบาะคนขับสตาร์ทรถ เสียงเย็นเหมือนตัวเขา “ไม่ต้องเกรงใจ”
หลีม่านจำได้ว่าซ่งชิงเฉินเคยพูดถึง ลั่วจื่อเชียนอยู่ศาลสูงเมืองเอส เป็นรองประธานศาลที่ยังหนุ่ม
ทำงานในบรรยากาศเคร่งขรึมสง่างามแบบนั้นมานาน ย่อมแสดงถึงพละกำลังและอำนาจบางอย่าง ใบหน้าเย็นชาแบบลั่วจื่อเชียนเข้ากันอย่างลงตัว
หลีม่านรู้สึกเบื่อ ไม่รู้จะพูดอะไร จึงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หลับตาพักผ่อน