เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 คุณนี่บริสุทธิ์จริง ๆ
“ให้ผมดูแลเองหรือ?”
เสียงของซ่งชิงเฉินมีเนื้อสัมผัสนุ่มละมุนราวสุราหอมชั้นดี พอเข้าจมูกก็ชวนให้เคลิบเคลิ้มราวกับลมวสันต์
คำปฏิเสธของหลีม่านเร็วเสียจนไม่ทันผ่านสมอง ประโยค “เอาไม่ไหว” ก็หลุดออกมาจากปากในทันที
สีหน้าซ่งชิงเฉินบอกไม่ถูก ราวกับกำลังกลั้นหัวเราะ
นี่คิดว่าเล่นไพ่โต้วตี้จู่อยู่หรือไร
ปกติเขาคลุกคลีอยู่ในวงราชการ คนที่ติดต่อคบหาล้วนเป็นยอดฝีมือในการอ่านสีหน้าและท่าที ทุกคนล้วนมีจิตใจเฉลียวฉลาดจนแทบมองทะลุได้
ไม่ว่าจะพูดประโยคไหน ต้องผ่านสมองซ้ำหลายรอบ และคำที่พูดออกมาก็ไม่ได้มีเพียงความหมายผิวเผิน เหมือนเล่นปริศนาทายคำ ต้องเปลืองความคิดคาดเดากันอย่างหนัก
บางครั้งเดาไม่ออก ก็จะถูกคนเย้ยว่า “ไม่มีไหวพริบ” “ไม่รู้จักใช้สมอง”
ทว่าหลีม่านที่นั่งอยู่ข้างกายเขา งดงามราวภาพวาด บริสุทธิ์ราวสายน้ำ