กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ดิ้นรนและชั่งใจ
ดูท่ามุก “ล้างมือ” นี้คงข้ามไปไม่พ้นแล้ว
หลีม่านอยากเงยหน้าขึ้นพูดอะไร แต่ซ่งชิงเฉินเดินออกจากห้องหนังสือไปแล้วอย่างกระฉับกระเฉง
เด็กสาวยืนนิ่งอยู่กับที่โดยไม่ขยับ
ใบหน้าเล็ก ๆ เปล่งปลั่งชุ่มชื้นเผยสีหน้าอ่านไม่ออก ในดวงตาโตมีไอหมอกบาง ๆ ค่อย ๆ รวมตัวเป็นประกายน้ำตาระยิบระยับ
เธอใช้ฟันขาวเม็ดงามกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ เชิดหน้าเล็ก ๆ ขึ้น พยายามไม่ให้น้ำตาหลั่งออกมา
ความเอาใจใส่จากผู้ชายเป็นสิ่งที่เธอขาดแคลนมาตั้งแต่เด็ก
แต่ผู้ชายฐานะสูงอย่างซ่งชิงเฉินกลับใส่ใจและทะนุถนอมอารมณ์ของเธออย่างระมัดระวังถึงเพียงนั้น
ยากที่หลีม่านจะไม่รู้สึกซาบซึ้ง
ตัวเธอเองเป็นเพียง “คนรับใช้สารพัด” ในจวนตระกูลซ่งที่ตัวเล็กคำพูดเบาเท่านั้น