เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 234 กองทัพเหินเวหาพิชิตไร้เทียมทาน
ครั้นได้สติกลับมา จึงก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ทั้งยังปล่อยม่านกระโจมลงอย่างรู้ความ
ลั่วฉือมองไปยังเยี่ยนเวินด้วยความสงสัย กำลังคิดจะเอ่ยอันใด ม่านก็ถูกคนเลิกขึ้นอีกครา
เยี่ยนหนานโจวยืนอยู่ตรงทางเข้า เมื่อครู่เขาใคร่ครวญดูแล้ว รู้สึกว่าตนน่ายังเข้ามาได้
ทว่ายามสบสายตาของเยี่ยนเวิน มือที่ยันม่านกระโจมไว้พลันลื่นไถลคิดจะถอยหลังออกไปอีกรอบ
“เจ้าเข้า ๆ ออก ๆ ทำอันใด!” เพิ่งจะยกเท้าขึ้นก็ได้ยินเสียงรังเกียจระอาใจของเสด็จอาตนเอง
เยี่ยนหนานโจวมิกล้ารีรออีก มุดตัวเข้ามาในกระโจมอย่างว่องไว ยืนอยู่ตรงจุดที่ห่างจากทั้งสองคนมากที่สุด แล้วโบกมือให้อย่างเก้อเขิน “เสด็จอา”
เขาเพียงแค่ได้ยินว่ามีสตรีผู้หนึ่งมาหาเสด็จอา ชั่วขณะนั้นตื่นเต้นดีใจมิได้คิดสิ่งใดมากจึงรีบร้อนมาด้วยความกระตือรือร้น